บทที่ 176 เธอกำลังหลบเลี่ยงตัวเอง

อริสาถอนหายใจ

อริสาถอนหายใจยาว ใจหนึ่งไม่ได้ฝากความหวังใดๆ ไว้กับอาการป่วยของตนเองอีกต่อไปแล้ว

"วิน…" เธอเอ่ยขึ้นด้วยเสียงที่แผ่วเบา "ช่วงนี้ฉันคิดถึงทิพย์อยู่ตลอดเวลาเลย"

คำพูดยังไม่ทันขาดปาก น้ำตาก็พลันไหลริ้วลงมาตามแก้มที่ซีดเซียว ใบหน้าของเธอบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดที่กลั้นไม่อยู่

อัศวินยืนอ...